The Adventures of one-day-internship-man & the Reframing Studio!

Hoera, ik mag een dagje meekijken in de keuken bij Reframing Studio! Een jaar lang smeken bij designer en mede-YFMA alumnus Beatrijs werpt eindelijk zijn vruchten af.

Waarom wil ik stage lopen bij een ontwerpbureau? De afgelopen drie jaar bedacht ik live programma’s voor (Slow) Food-evenementen, sinds april werk ik bij hét bureau voor maatschappelijke innovatie - Diversion - aan vernieuwende maatschappelijke programma’s voor voortgezet onderwijs en MBO.

In dit werk merk ik dat de creatieve beginfase van ieder project overweldigend interessant is, maar ook waanzinnig ongestructureerd. Bij ieder nieuw project zijn zoveel bronnen om te onderzoeken, zoveel keuzes te maken. En iedere keuze betekent dat er 10 andere mogelijkheden uitgesloten zijn. Of het nou een expositie over vleesconsumptie is of een lesprogramma over media & jongeren, mijn proces om van vraag/ opdracht tot een eindproduct te komen kan nog veel beter.

Bij wie kan ik die kunst beter afkijken dan bij ontwerpers? Dus ga ik op een woensdag begin augustus als wegwerpstagiair - aka the 1-day-intern - aan de bak bij Reframing Studio.

0900 Doorweekt op kantoor.
Goed begin. Ik heb me laten bedotten door Buienalarm én Buienradar; na 08.30 zou het stoppen met regenen. Een doorweekte ‘regenjas’ en twee natte bovenbenen getuigen het tegendeel. Beatrijs [Bea] verwelkomt me gelukkig met het ongebreideld enthousiasme dat ik van haar gewend ben en stelt me voor aan haar collega’s. Iedereen is aardig en vergeeft me mijn natte pak.

0915 Koffie, dank god.
Bij Reframing Studio [RS] drinkt men Nespresso.
Soms gaan ze even naar de Coffee Shots Kiosk tegenover kantoor voor nog betere koffie. Ik juich het allebei toe. 

0930 Minicollege van Bea.
RS is niet zomaar een ontwerpbureau, er zit een uitgebreide filosofische onderbouwing achter hun werkwijze, de Reframing Method. Gezeten aan een kleurrijke werktafel naast de ingang legt Bea aan de hand van een aantal voorgaande projecten uitvoerig uit hoe het in z’n werk gaat. In een notendop; ieder traject begint met uitvoerig vooronderzoek en deconstructie van het huidige product voordat een nieuwe ‘interventie’ ontworpen wordt. Ik mag vandaag meewerken aan een project over seksuele weerbaarheid onder jongeren met een licht verstandelijke handicap. Interessant! 

1015 Korte interventie van Justus op minicollege van Beatrijs.
Spanning & sensatie; bijna dreig ik het onderscheid tussen Development, Trend, State en Principle zoals gebruikt in de onderzoeksfase van ieder nieuw project net niet goed te begrijpen. Gelukkig zit collega/ Reframing Guru Justus twee bureau’s verder stiekem mee te luisteren, en grijpt hij in met een aanvulling op Bea’s minicollege.

1030 Clusters & documentaires.
Mijn werkzaamheden vandaag; beeldmateriaal zoeken voor de presentatie van het vooronderzoek bij de opdrachtgever. Later mag ik meedenken over de thematische structuur in dat vooronderzoek. Ter korte voorbereiding neem ik de thematische clusters door die vorige week al gemaakt zijn en kijk ik fragmenten van twee documentaires: ‘Deze Zomer is van Mij’ en ‘Losgelaten, Losgeslagen’.

1230 Lunch.
Ik bof; op woensdag pakt RS extra uit met de lunch. Terwijl ik uitkijk over het IJ komt huisgemaakte soep en humus op tafel. En ik mag uitleggen aan mijn tijdelijke collega’s wat wij doen bij Diversion, en waarom. 

1330 Beeldmateriaal zoeken.
Ik ben de eigenaar van clichématig brein als het aankomt op beeldmateriaal. Waar ik natuurlijk met originele, ludieke beelden moet komen, kan ik nauwelijks meer dan afgezaagde stockphoto’s bedenken. ‘Man juicht in weiland bij ondergaande zon’ en ‘goudvis springt uit vissenkom’, zeg maar.

1530 Koffie halen aan de overkant.
Hoera.

1600 Samenhang zoeken.
Van de 12 thematische clusters die uit het vooronderzoek zijn gekomen moet nu een samenhang gesmeed worden. Dat betekent 12 papiertjes met teksten als ‘robotisering van identiteit’ en ‘pornoficatie van de leefwereld’ eindeloos heen en weer schuiven op een glazen tafel. Een frustrerend proces. Meerdere malen denk ik dat we ‘dé samenhang’ nu echt te pakken hebben. Maar dan stelt Bea/ Lotte/ Emilie een kritische vraag waardoor het geheel als een kaartenhuis  instort. We komen er niet uit. Pas een week later appt Bea me screenshots van het gedroomde eindresultaat. ‘In de auto naar vakantie zag ik het licht!!’ Het is blijkbaar een klus voor de lange adem.

1815 Ton Ton Club.
Om mijn ‘one-day-internship’ af te sluiten is een bedrijfsuitje bij de Ton Ton Club georganiseerd. Of het uitje stond al gepland en ik mag aansluiten. Either way is het tekenend voor de open armen waarmee ik vandaag als tijdelijke collega met vaag vraagstuk ben ontvangen bij RS.

2130 Huiswaarts.
Net als de meeste mensen ben ik zo’n 40 uur per week aan het werk, en probeer ik daar elke week een beetje beter en handiger in te worden. Maar in dat streven, omringd door slimme en gedreven collega’s, liggen risico’s. Routinematig werken, ‘groupthink’ en in de waan van de deadline niet structureel bevragen waarom je werkt zoals je werkt. Tijdens deze stagedag kon ik door even heel dicht op een andere werkwijze te zitten, juist met de nodige afstand naar mijn eigen werkomgeving kijken. De waarde daarvan mag ik in de komende maanden gaan bewijzen.

Ik hoopte op leerzame, intensieve, soms verwarrende dag, en die heb ik absoluut gekregen.

Beatrijs & Reframing Studio, bedankt!

news